· Zaloguj się · ISSN 2083-8824
Konto
E-wokandy
Sygnatura:

Miasto:

Regulacje prawne

Aktualności

A A A

Standardy prawne a rzeczywisty poziom dobrostanu zwierząt w ogrodach zoologicznych UE w świetle dyrektywy Rady

            Wczoraj zakończyła się dwudniowa międzynarodowa konferencja zorganizowana przez Szkołę Wyższą Psychologii Społecznej, w której wzięli udział reprezentanci ogrodów zoologicznych na świecie, przedstawiciele Najwyższej Izby Kontroli, reprezentanci miast i inspekcji weterynaryjnych, lekarze, biolodzy i studenci zainteresowani normami prawnymi dot. funkcjonowania ogrodów i dobrostanem zwierząt.

W związku z powyższym konferencja miała charakter interdyscyplinarny bowiem prezentowała doświadczenia, spostrzeżenia i opinie zarówno prawników jak i przedstawicieli nauk biologicznych.

            Gości przywitała, imieniu Stowarzyszenia Prawników na Rzecz Zwierząt, dr hab. Teresa Gardocka, prof. SWPS (Prorektor ds. Dydaktyki i Współpracy Międzynarodowej, Wydział Prawa SWPS).

            Celem dla którego m.in. zorganizowano konferencję było odnalezienie wspólnego punktu  widzenia środowisk, o których mowa wyżej, tak aby szerzyć świadomość prawną na rzecz zwierząt z uwzględnieniem ich dobrostanu. Organizatorzy konferencji wraz z uczestnikami i prelegentami chcieli wypracować standardy utrzymania zwierząt w ogrodach zoologicznych uwzględniając postulaty prawników i biologów.

            Konferencja została podzielona na trzy sesje, w których poruszano tematykę zgodną z poniższym omówieniem:

 

19 listopada 2012 r.

Sesja I            - Standardy Utrzymania zwierząt w ogrodach zoologicznych UE (w  którym wyszczególniono Panel: Ogrody zoologiczne a współczesne problemy ekspozycji i hodowli zwierząt).

            Sesja poruszała kwestie stosowania prawa unijnego w krajowym porządku prawnym, przede wszystkim implementowania Dyrektywy Rady 1999/22/WE z dnia 29 marca 1999r., która porusza kwestie trzymania dzikich zwierząt w ogrodach zoologicznych  i stanowi wspólną podstawę dla ustawodawstwa państw członkowskich UE w ustanawianiu wymagań dot. środków ochronnych, licencjonowania ogrodów zoologicznych, inspekcji, sankcji w przypadku niespełnienia  warunków, kar za naruszenie przepisów krajowych przyjętych na mocy dyrektywy etc. W niniejszej sesji została zaprezentowana Fundacja AAP, która udziela schronienia wielu zwierzętom przechwytywanym przez władze z przemytu czy odbieranym właścicielom zoo i cyrkom w związku z naruszeniem przepisów Dyrektywy.

Dyrektor Wykonawczy AAP David van Gennep, zaprezentował w swoim wystąpieniu definicję dobrostanu zwierzęcia – podkreślając kwestię jakości życia odczuwalną przez samo zwierzę, która została rozszerzona  w następnych wystąpieniach.

            W pierwszej sesji uwzględniono także funkcje i role nowoczesnych ogrodów zoologicznych oraz zwrócono uwagę jak konieczne i oczywiste jest wsparcie prawne ze strony instytucji rządowych oraz prawników rozumiejących sprawy Zoo. Istotne bowiem jest, aby analizami dobrostanu zwierząt z Zoo zajmowali się ludzie mądrzy, doświadczeni i uświadomieni. Ważne jest również, aby zlecenia pokontrolne GDOŚ i RDOŚ oraz służby weterynaryjnej wystarczały dla oceny warunków utrzymania zwierząt w Zoo. 

Sesja II          - Gatunki Flagowe –Dobrostan i potrzeby biologiczne

            Sesję II rozpoczął dr. P.K. Pollen wystąpieniem, o dobrostanie naczelnych w ogrodach zoologicznych, w którym zarysował wyzwania stojące na drodze do zapewnienia optymalnego dobrostanu w świetle dyrektywy Rady 1999/22/WE. Pan doktor pokazał na przykładach jak ogrody mogą spełnić 5 ustaleń – koncepcja pięciu wolności (five freedoms),  a nawet jak wyjść poza nie, by osiągnąć optymalny poziom dobrostanu naczelnych w ogrodach. Podkreślił także ogromną rolę jaką spełniają stowarzyszenia – BIAZA i EAZA,  zrzeszające ogrody zoologiczne. Niniejsze wystąpienie  było wstępem do następnych przemówień w których poruszano kwestie dobrostanu niedźwiedzi i Słoni przebywających w ogrodach zoologicznych.

 

20 listopada 2012 r.

Sesja III         -  Dyrektywa Rady 1999/22/WE – Implementacja do krajowego porządku prawnego oraz efektywność przepisów.

            Uwieńczeniem całej konferencji była Sesja III, która stanowiła wg. mnie najciekawszą część nawiązując do aspektów prawnych – analizy i implementacji dyrektywy do polskiego prawa, a także zaprezentowania przepisów prawnych w odwołaniu do funkcjonowania ogrodów zoologicznych. Nie zabrakło także wystąpień, które poruszały kwestie licencjonowania ogrodów zoologicznych w Wielkiej Brytanii (dr Brian Bertram) czy stanu zdrowotnego Zoo w UE ( Daniel Turner).

            Najważniejsze postanowienia wynikające z referatów dr Oksany Cabaj i mgr Agnieszki Gruszczyńskiej  oraz Anny Ronikier-Dolańskiej prezentujemy poniżej:

  1. Polska przystępując do UE musiała uwzględnić w polskim porządku prawnym postanowienia dyrektywy Rady 1999/22/WE z dnia 29 marca 1999r, tak aby jej cele i wymagania dotyczące trzymania dzikich zwierząt w Zoo (art. 3, akapit 31) były wykonywane i stosowane zupełnie i efektywnie.
  2. W polskim prawie za realizację przepisów dotyczących ochrony zwierząt - w szczególności zapewnienia właściwego dobrostanu - odpowiada Inspekcja Weterynaryjna; W przypadku dzikich zwierząt trzymanych w Zoo zasadnicze kompetencje posiada Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska.
  3. Dodatkowo przepisy dot. dobrostanu zwierząt wprowadzono do ustawy o ochronie przyrody oraz wzmocniono je rozporządzeniem z 2004 roku określającym warunki hodowli i utrzymywania poszczególnych grup gatunków zwierząt w ogrodzie zoologicznym.

 

            Podsumowując, aby prowadzić ogród zoologiczny potrzebne jest zezwolenie ( określające warunki prowadzenia działalności ogrodu oraz termin ich spełnienia) wydane przez GDOŚ (pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w art.63. ust 3 i 4 ustawy o ochronie przyrody – po zasięgnięciu opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska właściwego ze względu na położenie ogrodu, który dokonuje kontroli nie rzadziej niż raz na trzy lata),  ale także zezwolenie PIW, które powinno być poprzedzone stwierdzeniem spełnienia wymagań weterynaryjnych określonych dla prowadzenia danego rodzaju działalności nadzorczej  - art. 5 ust. 1pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt.

            Niestety ww. decyzje administracyjne w kwestiach dotyczących prowadzenia (założenia lub likwidacji) ogrodu zoologicznego nie są ze sobą powiązane i w związku z tym wymagają analizy i przedstawienia w tej kwestii postulatów de lege ferenda.




Tagi: dobrostan, ochrona przyrody, prawa zwierząt, Unia Europejska, wolność
Autor: Malwina Surzyn-Galas
Data: 21 listopada 2012