· Zaloguj się · ISSN 2083-8824
Konto
E-wokandy
Sygnatura:

Miasto:

Regulacje prawne

Porada eksperta


Więcej o prawach podatnika?


         Prawo do czynnego udziału w postępowaniu podatkowym

    Podatnik ma prawo czynnie uczestniczyć, osobiście lub za pośrednictwem pełnomocnika, w każdej czynności prowadzonego wobec niego postępowania podatkowego, niezależnie od tego czy prowadzi je organ pierwszej czy też drugiej instancji. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Podatnik jest zatem uprawniony do wglądu w akta sprawy w lokalu organu podatkowego, w obecności pracownika tego organu, oraz do sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Ponadto ma prawo żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów. Przed wydaniem decyzji ma także prawo wypowiedzenia się co do zebranego w sprawie materiału dowodowego w terminie 7 dni od doręczenia zawiadomienia organu podatkowego.

                      Prawo do terminowego załatwienia sprawy przez urząd

     Podatnik ma prawo oczekiwać, że jego sprawa zostanie załatwiona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawa szczególnie skomplikowana - nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy. Jeżeli został złożony wniosek o przeprowadzenie rozprawy albo rozprawę przeprowadzono z urzędu, załatwienie sprawy powinno nastąpić nie później niż w ciągu 3 miesięcy. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ podatkowy ma obowiązek zawiadomić podatnika, podać przyczyny niedotrzymania terminu i wskazać nowy termin załatwienia sprawy. Ponadto w przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie lub w terminie wskazanym w zawiadomieniu przysługuje prawo złożenia ponaglenia do organu podatkowego wyższego stopnia lub do Ministra Finansów, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez izbę skarbową.

                                 Prawo do przywrócenia terminów procesowych

     W sytuacji gdy podatnik nie dotrzyma terminu procesowego, określonego do dokonania czynności (np. do wniesienia odwołania, zażalenia), ma prawo wystąpić do właściwego organu podatkowego z wnioskiem o jego przywrócenie. Organ podatkowy obowiązany jest przywrócić termin, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki: uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy podatnika, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi oraz jednocześnie z wniesieniem wniosku została dopełniona czynność, dla której był określony termin.

                                          Prawo do zaskarżenia decyzji

     Podatnik ma zagwarantowane prawo wniesienia odwołania od decyzji organu podatkowego wydanej w pierwszej instancji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o czym zostanie pouczony w decyzji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję. Odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania, będącego przedmiotem odwołania, oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Na uzasadniony wniosek organ odwoławczy może przeprowadzić rozprawę, na której podatnik może składać wyjaśnienia, zgłaszać żądania, zgłaszać swoje propozycje i zarzuty oraz przedstawiać dowody na ich poparcie. Wniesione odwołanie można wycofać w każdym stadium toczącego się postępowania odwoławczego, do momentu wydania decyzji przez organ odwoławczy. Organ odwoławczy może odmówić uwzględnienia wniosku o wycofanie odwołania, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo pozostawienia w mocy decyzji dotkniętej poważnymi wadami prawnymi.

W przypadku decyzji wydanej przez organ odwoławczy podatnikowi przysługuje, za pośrednictwem tego organu, prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, o czym zostaniesz pouczony w decyzji.
                                                Wykonanie decyzji

     Decyzja nieostateczna, która nakłada na podatnika obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności następuje w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Decyzja ostateczna podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ podatkowy pierwszej instancji wstrzymuje wykonanie decyzji ostatecznej w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego do momentu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego: na wniosek podatnika – po przyjęciu zabezpieczenia wykonania zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę, w formie m.in. gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, poręczenia banku – do wysokości zabezpieczenia i na czas jego trwania, z urzędu – po prawomocnym wpisie hipoteki przymusowej lub wpisie zastawu skarbowego korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia, które zabezpieczają wykonanie zobowiązania wynikającego z decyzji wraz z odsetkami za zwłokę – do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej lub zastawu skarbowego. Wstrzymanie wykonania decyzji nie pozbawia możliwości dobrowolnego wykonania decyzji.

                              Prawo do zaskarżenia postanowienia

     Podobne zasady obowiązują w przypadku zaskarżenia postanowienia, z tym, że zażalenie na postanowienie można wnieść w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Zażalenie można wnieść tylko wtedy, gdy ustawa - Ordynacja podatkowa tak stanowi. O prawie, terminie i sposobie wniesienia zażalenia podatnik zostanie pouczony w postanowieniu.

                            Prawo do wzruszenia ostatecznej decyzji

     W sytuacji, gdy określona decyzja podatkowa stała się ostateczna, podatnik posiada uprawnienie do wystąpienia do organu podatkowego o wzruszenie tej decyzji, w określonych w ustawie sytuacjach, w trybie: wznowienia postępowania, stwierdzenia jej nieważności, uchylenia lub zmiany.
    Przepisy określają konkretne przesłanki do zastosowania każdego z tych trybów procesowych. Podatnik powinien wybrać tryb, który odpowiada okolicznościom występującym w sprawie. Te tryby postępowania mają nadzwyczajny charakter.

                     Prawo do wystąpienia o zwrot kosztów postępowania

     Organ podatkowy obowiązany jest, na żądanie podatnika, zwrócić koszty postępowania, między innymi obejmujące koszty podróży związane z osobistym stawiennictwem, jeżeli postępowanie zostało wszczęte z urzędu bądź gdy osoba została błędnie wezwana do stawienia się w organie podatkowym. Żądanie zwrotu poniesionych kosztów podróży należy zgłosić organowi podatkowemu, który prowadzi postępowanie, przed wydaniem decyzji w sprawie, pod rygorem utraty tego roszczenia. Jeżeli organ podatkowy poniósł koszty postępowania w interesie podatnika lub na jego żądanie, a nie wynikają one z ustawowego obowiązku organu prowadzącego postępowanie, to podatnik może zostać obciążony tymi kosztami.

                                     Prawa w zakresie kontroli podatkowej

      Podatnik powinien zostać powiadomiony o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej. Przepisy ustawy – Ordynacja podatkowa przewidują wyjątki, gdy organ podatkowy nie powiadamia o zamiarze wszczęcia kontroli. W takiej sytuacji, po jej wszczęciu, podatnik zostanie poinformowany o przyczynie braku zawiadomienia. Kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Kontrola przed upływem 7 dni wymaga zgody kontrolowanego. Natomiast jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia. Wszczęcie kontroli podatkowej następuje, co do zasady, przez doręczenie kontrolowanemu upoważnienia do jej przeprowadzenia oraz okazanie legitymacji służbowej. W upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli podatkowej zawarte jest pouczenie o podstawowych prawach i obowiązkach w toku kontroli. Jeżeli kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami kontroli, może, w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu, przedstawić zastrzeżenia lub wyjaśnienia, wskazując równocześnie stosowne wnioski dowodowe. Kontrolujący ma obowiązek do nich się ustosunkować.

 Opublikowano za: ministerstwo finansów - mf.gov.pl oraz I Urząd Skarbowy Warszawa-Śródmieście http://www.is.waw.pl/Index.htm?office=34

 



Tagi: podatek, podatnik, prawa, zaskarżenie
Autor: Kazimierz Chojna
Data: 29 marca 2013